Foto album

 

sbb erkenningsbewijs erkend leerbedrijf Avanti Wilskracht

De blog van Thomas Nijenhuis

Thomas Nijenhuis schrijft met enige regelmaat artikelen over Avanti Wilskracht en andere zaken.

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Tags
    Tags Displays a list of tags that have been used in the blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Archives
    Archives Contains a list of blog posts that were created previously.
  • Login
    Login Login form
1360
Als ik van de vergaderingen binnen onze vereniging alles had genotuleerd, dan had ik het zinnetje ‘Laten we het een beetje vriendelijk houden’ waarschijnlijk het vaakst geschreven. Het is niet meer de bedoeling dat we voor club en principes elkaar de in haren in vliegen, maar misschien was dat onderlinge gekanker wel het belangrijkste element van een verenigingscultuur. Een cultuur waar we nu hopeloos naar opzoek zijn. Het discussiëren op het scherpst van de snede, met een vuurrood gezicht je principes verdedigen en het vertrouwen dat wij dat bij elkaar kunnen doen, ebt weg. In sommige ledenvergaderingen dreigde dat wel eens te gebeuren. De vorige Algemeen voorzitter kapte dat vaak meteen af. Mag ik dat tegenwoordig nog wel schrijven? Zeker weten van wel! In de laatste ledenvergadering had ik vragen over een commissie in onze vereniging. Het heeft een wat duurdere naam, maar het is gewoon een commissie. Ik kwam niet...
Last modified on Continue reading
0
1870
Het is kwart voor één in de nacht van vrijdag op zaterdag in de laatste week van mei. Ik begeef mij in het wedstrijdsecretariaat. Naast mij staat een man wiens stem ik de laatste week meerdere malen heb gehoord. Enkele minuten geleden had ik geconcludeerd dat ik niet meer kon en naar mijn bed moest. De man die naast mij stond fluisterde mij in de oren, “Je schrijft hier toch nog wel over?” Ik antwoordde, “Frank voor jou? Altijd!” Het Herman Olde Hengel Zeventaltoernooi heb ik meerdere keren beschreven, dus dat in dezelfde vorm schrijvend te herhalen ga  ik niet doen. Ik ga het hele seizoen gebruiken met als finale het toernooi, waarvan ik beloofd had te schrijven. Lieve lezer gaat u er maar even voor zitten, schenk desnoods een lekker glaasje in. Daar gaan we. Tussen de velden één en twee ligt een heuvel. Daar stond ik dinsdagavond op en...
Last modified on Continue reading
0
1975
Mijn beste lezer en geachte leden ik schrijf u vanuit de bestuurskamer van onze vereniging. Ik heb u al een tijd niet geschreven, maar nu is het tijd. De vereniging heeft op deze dag – ik schrijf u de tweede dag van Pinksteren maandag 25 mei 2015 – een proclamatie gepresteerd. De vereniging bestaat sinds 1930 en nog nooit, nee nog nooit is het Tweede Elftal gepromoveerd naar de Eerste Klasse. Mijn beste lezer en geachte leden: een reden om te schrijven. Ik reed naar Rigtersbleek en zat vol goede moed. Uit het respect voor het Tweede Elftal was ik een opportunist. Het moest gebeuren. Of nog beter en ik ga nu iets doen, wat ik normaal nooit doe. Het is beleid geworden! Normaal wil ik in mijn columns niet als secretaris optreden, nu even een uitzondering. De jongens streden ervoor en een trouwe aanhang van supporters kleurde het terrein van...
Last modified on Continue reading
0
1538
Ik heb wel eens geschreven over een bestuurder. Ik schreef dan hoe ik dacht dat diegene in elkaar moest steken. Ik haalde daar veel ideeën bij en citeerde schrijvers. Ik heb het overigens nooit over sporters gehad, toch wel een tamelijk belangrijke factor binnen de vereniging. Laten we eerlijk zijn: vrijwilligers en leden zijn leuk, maar het gaat om de sporters. Voordat ik daar over begin wil ik even iets anders kwijt. Ik wilde namelijk niet een column schrijven over politiek, maar ik kan in deze wel een klein stukje kwijt.  Vele partijen waren gister trots, want ze hadden zetels in de Provinciale Staten en in de Eerste Kamer. Dat maakt ze normaal gesproken geen flikker uit – behalve de het CDA natuurlijk (die is tegenwoordig overal blij mee), maar nu wel. Echter sprak geen enkele politicus zijn zorgen uit over het feit, dat minder dan de helft is gaan stemmen....
Last modified on Continue reading
0
1739
Ik was een tamelijk gewone student met een grote bek. Ik lag dus meestal de gehele ochtend te slapen, ontbeet ’s middags en schreeuwde mijn meningen ’s avonds. Overigens las ik de krant weinig. Dat is nogal ironisch voor een student van de journalistiek. De afgelopen weken heb ik mijn vader gevraagd of hij mij – doordeweeks – om zeven uur wilde wekken. Ik las dan gauw even de 'interessante' berichten op Facebook en ging vervolgens mijn bed uit, voor een kopje koffie en een sigaret. Dat heb ik ’s ochtends altijd heerlijk gevonden en als ik stop weet ik zeker dat ik dat het meeste ga missen. Daarna lees ik de krant. Mijn biologische ritme was dus helemaal weer op een gezond Hollands peil en ik voelde mij beter, vrolijker en gemotiveerder. Ik lees de krant en zie dat de politici nadenken om de schooltijden aan te passen aan de...
Last modified on Continue reading
0
1734
Ik heb deze week een vreemde week gehad, dat concludeerde ik zondagavond. Toen ik in bed lag te mijmeren. Altijd nadenken ’s nachts! Je kunt mij ’s nachts wakker maken voor een tentamen, dan slaag ik met vlag en wimpel.  Deze week keek ik naar de herdenking van Auschwitz en ik werd gegrepen door de betogen van de overlevenden. Ook al werd ik gegrepen, misschien tamelijk geëmotioneerd, kon ik het niet begrijpen. Natuurlijk kan ik dat niet, ik heb het niet meegemaakt. Ik kan mij hooguit proberen in te leven, maar dat blijft maar een fractie van de werkelijkheid. Later die week zag ik een documentaire Night Will Fall. Gelooft u mij, ik heb vaker verschrikkelijke beelden gezien, maar dit was anders. Hier waren geen woorden voor. Met een omgekeerde maag en tranen in mijn ogen heb ik de helft van de film gekeken en toen vond ik het genoeg. Zondagavond keek...
Last modified on Continue reading
0
Tagged in: Omnisportvereniging
1912
Het is maandag en ik sla ’s ochtends de krant open en ben benieuwd naar het regionale nieuws. Ik lees daar meestal globaal overheen en vind dan af en toe een artikel dat ik compleet lees. Bij een aantal gevallen lees ik het artikel opnieuw. Dit kan vele redenen hebben. Simpelweg vanuit interesse, maar soms om het nog beter te begrijpen. Ik las die ochtend de krant en las een artikel over Enschede. Het artikel ging over de zoektocht naar een nieuwe burgemeester. Ik vond zelf dat het tamelijk geestig begon: “De stad heeft een superman nodig, of tenminste zijn broertje. Het mag ook een vrouw zijn.” Goddank! Het mag ook een vrouw zijn. Dus Wonder Woman is ook welkom in Enschede. Ik lees de twee zinnen en paar keer en denk, “Hoe kun je dit nou schrijven?” De overleden koning Abdullah had het niet beter kunnen verwoorden. De overleden koning...
Last modified on Continue reading
0
1764

Afgelopen week werd ons continent opgeschrikt door een serie aanslagen en gijzelingen. De Westerse wereld ontplofte in haar media. “Ontplofte” lijkt de verkeerde woordkeuze, maar dat doe ik opzettelijk. Ik wilde er graag wat over schrijven, maar kon er geen woorden voor vinden. Tenminste niet woorden die een toevoeging zouden zijn. Het begint erop te lijken dat de leiders van onze wereld een protocol hebben die ze gebruiken bij rouwverwerkingen van aanslagen. Speeches zonder emoties, stille tochten en gigantisch gebruik maken van de media. Zelfs – onbedoeld – angst zaaien. Er zijn mensen op de televisie geweest die dramatische scenario’s schetsten en eigenlijk al suggereerde dat wij niet langer een vrije mening hebben. Dat laatste verbaasde mij. Paolo Nutini is een Schotse singer-songwriter en schreef het liedje Iron Sky. Ik hoorde het lied vanochtend en was gegrepen door het lied. Nou moet ik toegeven dat ik niet zo gegrepen was door...
Last modified on Continue reading
0
1770
Beste God, Ik sta ingeschreven bij één van Uw organisaties. Ik schrijf u omdat ik het de laatste tijd niet helemaal meer snap. Daarnaast snap ik uw regels ook steeds minder.U bent niet dom, althans dat vindt Uzelf en met U miljarden mensen en dat is toch een tamelijk criteria. Kunt mij dan uiteenzetten waarom U de mensen zo heeft volgepropt met tegenstrijdige emoties en waarom U er daar zoveel van heeft verboden? U kunt zelf toch ook wel nagaan dat je daar heibel mee krijgt. U schrijft, in Uw bestseller, dat wij goed moeten leven en niet mogen zondigen. Waarom krijgen wij dan het gereedschap om te zondigen met de paplepel ingegoten? U heeft vele vertegenwoordigers – althans dat vinden zij zelf – en die zijn het niet vaak eens met elkaar. Daarnaast zijn ze in hun eigen ideeën nogal vaak tegenstrijdig. Nogmaals: U bent niet dom, althans dat vindt...
Last modified on Continue reading
0
1882
Wie actief is in verenigd verband, zal zich verbonden voelen met men die hetzelfde nastreeft. Het is een verbondenheid die ons mensen inspireert, motiveert en, in sommige gevallen, ons boven onszelf laat uitstijgen. Je komt erachter dat je tot meer instaat bent, dan je had gedacht, toen je alleen was. Je bent dan niet eenzaam, maar je mist medestanders in je ratio. Je krijgt een sterk gevoel dat je er toe doet. Ik heb vaker geschreven over het verenigingsleven, omdat het – voor mij althans – fascinerend is. Er zijn mensen die de halve wereld rondtrekken om iets te ontdekken, of zichzelf te verrijken. Ik heb dat naast de deur gevonden. En wat betreft de rest van de wereld: kijk het journaal, of neus op Google rond en het meest van alles: lees! Vroeger had men dienstplicht: de mooie tijd van je papa. Hij leerde daar discipline en werd volwassen. “Ja!...
Last modified on Continue reading
0
2188
VERSLAG VAN HET AVANTI WILSKRACHT WEEKENDKAMP 2014  De telefoon gaat,  ‘Thomas hier.’, zei ik zoals ik meestal de telefoon opneem. ‘Hallo Thomas, met Adele Schoonderwoert…’, zei de stem vanuit mijn mobiel. Voordat de stem aan de telefoon ook maar een woord extra kon vertellen, vlogen de enthousiaste woorden al bij mij uit mijn mond, ‘Ja ik ga mee!’ Zo begon mijn derde editie van het Avanti Wilskracht Weekendkamp. Op vrijdagmiddag scheen de zon en mijn zwager bracht mij naar ’t Zoutendijk. De grote HST-vrachtwagen stond al klaar en was bijna ingepakt. Zoals ieder jaar zag ik dezelfde vertrouwde gezichten van de mensen waarmee ik weer een geweldig avontuur zou beleven. Om niet teveel over dat uurtje op ’t Zoutendijk te schrijven zou ik het beknopt aan u voor leggen: na vijf bekertjes koffie en het volpakken van de HST-vrachtwagen gingen wij op weg naar Rijssen. Ik mocht mee in de vrachtwagen....
Last modified on Continue reading
0
2124
Als ik aan een aantal leden zal vragen wat de volledige naam van onze vereniging is, zal ik verschillende antwoorden krijgen. De één zal zeggen Avanti Wilskracht, de ander Omnisportvereniging Avanti Wilskracht en een beetje goed lid van de afdeling Voetbal zal simpelweg Avanti zeggen. Toch is de volledige naam nog altijd Rooms-katholieke Omnisportvereniging Avanti Wilskracht en sommigen menen dat je daar steeds minder van terug ziet. Ik vind van niet. Ik ken verhalen dat onze vereniging een flinke roomse tijd heeft gekend. Dat leden die niet rooms-katholiek waren geen lid mochten worden. Ik heb het opgezocht en inderdaad in oude statuten staat dat. Natuurlijk zijn die statuten allang niet meer geldig. In de jaren negentig heeft men ooit geprobeerd om het religieuze karakter van onze vereniging te schrappen. Daar moest de toenmalige algemene ledenvergadering niets van weten. Sindsdien is er ook geen aandacht meer aan geschonken. Als ik als secretaris van...
Last modified on Continue reading
0
1934
Het was bijna het einde van de wedstrijd. De zon scheen en ik keek naar het eerste elftal. Met mij waren vele supporters en wij keken allemaal. De tegenstander uit Raalte maakte een doelpunt en het werd 3-3.De penningmeester had zijn gebalde vuisten op elkaar liggen en die lagen, met zijn kin daarop, op de rand van de omheining van het veld. Vele supports wierpen hun handen voor hun gezichten en ik stond met een brandende sigaret te denken, ‘F*ck!’ De laatste reguliere wedstrijd speelden wij tegen Barbaros en die veloren wij. Avanti 1 moest nacompetitie gaan spelen en dat zou niet makkelijk worden. De dinsdag na die wedstrijd trainde het eerste elftal met twee nieuwe trainers pro tempore (tijdelijke).Het bestuurvoetbal had een besluit genomen om de huidige twee trainers op non-actief te zetten. Het was een moeilijke avond door een moeilijk besluit. Wij hadden nog twee weken voor de eerste...
Last modified on Continue reading
0
Tagged in: Voetbal
1787
Ik liep voor mijn werk in het plaatsje Uden. Ik had er nog nooit van gehoord, dat is ook het leuke van mijn werk: ik kom nog wel eens ergens. In Uden hing de poster van de lijstrekker van de VVD. Ik stond op een rotonde en ik keek naar die poster. Ik had mijn hoofd iets naar beneden gebogen  en met grote ogen en een open mond bleef ik naar de poster kijken. Kort daarna schoot ik in de lach. De desbetreffende lijstrekker heette René Peerenboom. Met zo’n heb je, naar mijn mening, al een beetje pech gehad. De slogan van de poster luidde, “Stem op een goeie peer!”, en het ging verder, want daaronder stond, “Daar plukt Uden vruchten van”. De U was dikgedrukt, dus moest los gelezen worden van den. Ik vond het prachtig! Toch wist ik één ding zeker: als ik hiermee bij mijn studie aankwam, werd ik hoogstwaarschijnlijk zonder...
Last modified on Continue reading
0
1785
Het komt vaak voor dat ik geen idee heb waarover ik moet schrijven. Niets schiet mij dan te binnen en daar erger ik mij dan enorm aan. Vooral omdat ik dan mijn uitlaatklep niet kan gebruiken. Dat is een zeer frustrerende zaak, dat ook weer invloed heeft op mijn verdere capaciteiten. De desbetreffende situatie overkwam mij deze week wederom. Er valt natuurlijk genoeg over de onze vereniging te schrijven, maar ik moet er natuurlijk ook over mogen schrijven. Ik was niet echt van plan om mijn columns als een interne Wikileaks te gaan gebruiken. Dinsdagavond keek ik naar “Tijd voor MAX”. Ik vind dat een geweldig programma. Ik keek en ineens kwam daar het onderwerp waarover ik te weinig schrijf. Het is een ontzettend belangrijk onderwerp en misschien ook wel van levensbelang. Wat schrijf ik? Het is van levensbelang, zeker voor de continuïteit van de mensheid. Het is een onderwerp dat...
Last modified on Continue reading
0
1774
Een omnisportvereniging of algemene sportvereniging kan men op tweede manieren interpreteren: ten eerste, één vereniging met statuten en verdere regelementen, die verschillende afdelingen heeft en die afdelingen vertegenwoordigen verschillende sporten; ten tweede, een overkoepeld orgaan met daaronder verschillende verenigingen die allen tot zekere hoogte zelfstandig zijn, met voor iedere vereniging eigen statuten en verdere regelementen. Ik ben de bestuurders van de voetbalvereniging Avanti en de gymnastiekvereniging Wilskracht nog altijd dankbaar, dat ze in 1946 voor de eerste interpretatie hebben gekozen.  Vroeger keek ik uit naar de Rabonieuwjaarsloop. Dat was een fantastische happening op de vereniging. De afdelingen werkten samen. Natuurlijk was het een festiviteit van de Loopgroep, maar vele afdelingen droegen hun steentje bij. Het was goed georganiseerd en hele families maakten er zelfs een dagactiviteit van. Afgelopen zondag keek ik naar een zielige bedoeling. Vele mensen zullen mij die woorden niet in dank afnemen. Maar ach: het is mijn afdeling...
Last modified on Continue reading
0
1802
Boven aan de hemel knalt het vuurwerk, terwijl ik met een fles – tamelijk goedkope – champagne en een sigaret denk, “Daar gaan we weer.” Trouwens die goedkope champagne vond ik niet heel erg, want naast vuurwerk heb ik ook een grote walging voor champagne. Het gaat ook om de traditie. 2013 was een bewogen jaar. Trouwens dat is elk jaar, maar 2013 had toch iets speciaals. De halve  wereld ging ervan uit dat er helemaal geen 2013 zou komen. Herinnert u de Maya’s nog? Die hebben dit jaar toch een dikke middelvinger gekregen. Wat ik trouwens wel heel geestig vond. Ik herinner 21 december 2012 nog. Ik stond toen met velen op de Oude Markt en rond twaalf uur waren er toch een aantal die even omhoog keken. Ik zelf ook overigens, je weet maar nooit. De wereld heeft een nieuwe paus. Laat ik die toch maar noemen. Ik kan...
Last modified on Continue reading
0
1739
In discussies die ik, met velen, over de vereniging heb gaat het bijna tot nooit meer over sport. Het gaat over maatschappelijke verantwoordelijkheid: het grote meedoen. Daarnaast gaat het over feestjes, de prijzen voor de consumpties en de uitstraling van het sportpark. Over het algemeen gaat het dus altijd over geld. Ik ken één vereniging die de werkelijke tekst als naam bezit, maar eigenlijk zouden de meeste Enschedese verenigingen wel de volgende slagzin kunnen gebruiken: LUCTOR ET EMERGO. Er was eens een alleenstaande vrouw genaamd Moedervereniging. Die al jaren gescheiden was van Vadergemeente en Vadergemeente had al jaren een gokverslaving in het casino De Wereld, want daar had hij altijd de jackpot. Vadergemeente betaalde jarenlang netjes de alimentatie aan Moederverenging en zij kon dus ook in haar basistaak voorzien; zij kon zich volledig richten op het sporten van de kindertjes. En laten we niet vergeten dat Vadergemeente niet moeilijk deed om...
Last modified on Continue reading
0
1691
Ik ben de secretaris van de afdeling Voetbal en zolang er geen voorzitter is ben ik degene die met de scepter zwaait. De vorige zin is theoretisch volkomen waar, maar in de praktijk is het totale lulkoek. U zult het met me eens zijn dat het een geestig begin is, want normaliter zou ik mijn taken niet goed doen als de theorie en de praktijk niet overeenkomen. Het klopt inderdaad dat ik mijn taken nog niet goed heb gedaan. Toch is daar een ergerlijke en fascinerende reden voor. In mijn eerste week als secretaris is mij drie keer deze zin toegesproken: “Thomas je gaat te hard van stapel.” Ik vond zelf van niet. Maar goed zij waren vertrouwenspersonen van mij en zij bezaten een tamelijke deskundigheid betreft onze vereniging. Ik nam hun mening dus aan. Ik heb in de jaren die ik nu bij de vereniging loop vaak de Oude Meesters...
Last modified on Continue reading
0
1780
Met mijn voet tegen de verticale steunpilaar van de trap aan en een stel lange tijd niet gedragen kleding in mijn rechterhand probeer ik met mijn linkerhand de bretellen van achter uit mijn kast te graaien. Ik was op dezelfde dag al preventief aan het nadenken waar ik dat – bij elkaar geraapte – tenue toch had gelaten. Het mocht bestaan uit een blokjes overhemd, een blokjes broek, twee witte voetbalsokken en de verplichte bretellen. “Wat schattig”, zei mijn moeder terwijl ik met afgeraffelde sportschoenen te trap afliep. Het conversatieforum van mijn vader was precies zoals dat elke zaterdagavond was, “Eet je brood op jongen. Je zult een stevige bodem nodig hebben.” Mijn vader is niet zo’n mode man. Nadat mijn ouders opstap waren gegaan, ze hadden een etentje, stond ik in de keuken mijn pijp schoon te maken. Omdat ik al een hele tijd geen pijp gerookt had werd het...
Last modified on Continue reading
0
Sky Vegas review bettingy.com/sky-vegas-casino read at bettingy.com

Realisatie Weland Webdesign   |      © 2015-2017 Omnisportvereniging Avanti Wilskracht